Domatesin Zaferi

Geçenlerde TV’de çok güzel bir belgesele daha rastladım. Adı "Domatesin Zaferi". Konusu ise haliyle domates üzerine.
Aslında domatesin bu kadar özel bir bitki olduğunu hiç düşünmemiştim. 15. Yüzyılda Peru'dan getiriliyor Avrupa'ya. O da denizciler sadece sarı çiçeklerini sevdikleri için. Sonradan zehirli zannedildiği için yenmiyor. Fakat zamanla sofralara kabul ediliyor. Dünya üzerinde on bin kadar domates türü varmış şu anda. Ve de bazı kültürlerde adı “Cennet Meyvesi” imiş verdiği lezzet itibariyle.
Belgeselde domates ile hayatları değişen insanların öyküleri vardı. Birisi Irina Zacharias. Bir Rus fotoğrafçı. Çocukluğu Perestroyka döneminde geçmiş ve ailesi domates tohumlarını satarak geçimlerini sağlamışlar. Bu yüzden domatese büyük bağlılık hissediyor ve hayatını domates türlerini korumaya adamış. Domates üzerine kitapları ve kendisinin özel takipçileri var.
Bir diğeri Napolili bir aşık. Adamın domatesi anlatırken bile gözlerinde o aşkı görebiliyorsunuz. Tarlasındaki domatesleri toplayıp hemen işleyip çeşitli şekillerde saklıyor. Diyor ki “Benim tarlada aldığım o kokuyu o lezzeti, kişi kavanozu açar açmaz almazsa ne gereği var ki bunca verdiğim emeğin.” Bu yüzden tarladan toplayıp 2 saatte işlerlermiş domatesi.
Bir diğer aşık da şarkıcı Joe Cocker. Domateslerle konuşan adam derlermiş ona. Çiftliğini ilk aldığında bomboş bir araziymiş ve ne yapacağım burada derken, çocukken babasıyla gittiği domates tarlası aklıma gelmiş. Sonra da kendini domateslere adamış.

Read the full article