Ay Tutulması – Saklambaç

Sağım, solum, önüm, arkam.. Gözlerini aç.
Buraya kadar gelmek kolay olmadı ve bu kadar verilen emek boşuna olmamalı. Ciddi uzun ve emek dolu bir yol yürüdün ve buraya kadar ulaştın. Ancak artık ortaya çıkma zamanı, saklandığın yerden çıkıp, ne isen onu gösterme zamanı. Çünkü saklandın ve bu bir oyun gibiydi. Kendi gerçeğini görmemek için saklandın, kendi yoluna girmemek için saklandın, sevdiklerin hayal kırıklığına uğramasın diye saklandın. Kimseyi üzmemek için, kimseye yük olmamak için, kimseyi geçmemek için saklandın bazen. Yargılamasın kimse diye sakladın. Bazen kimseyle uğraşacak gücün olmadığı için saklandın. Kendini görmemek için, geleceğinden saklandın. Ne kadar saklanırsan, o kadar az sorunla uğraşacağını düşündün, ne kadar geride kalırsan kimse seni geçmeye çalışmaz diye düşündün. Bugüne kadar geldin.
Ve oyun bitti. Şu an tüm gerçeğinle karşı karşıyasın. Şimdi ne yapacaksın? Onu yok mu sayacaksın. Kendini? Görmezlikten mi geleceksin? İsteklerini, arzularını, hedeflerini, hayallerini tekrar ve tekrar görmezden mi geleceksin? Yoksa artık kendini olduğun gibi kabul edip, bütün potansiyelini yanına alıp bu yeni yola çıkacak mısın? Yol arkadaşı olacak mısın kendine? Hep bir yol arkadaşı aradın sevdiğinde, ailende, dostlarında. Oysa yol arkadaşın hep anlatmaya çalıştı sana, dinlemedin. Yazılarda aradın, başkalarında aradın, bulamadın. Hep bir eksik. Bir eksi birdin.

Read the full article